Zdradzamy także, ile się goi rana po kastracji kota. Jest to ważna informacja, ponieważ kotki w czasie rekonwalescencji muszą być pod kontrolą właściciela. W kwestii gojenia się rany po kastracji znowu kotki dłużej dochodzą do siebie, ponieważ rana po kastracji goi się do 14 dni. U kocurów rana po kastracji goi się do 7-9 dni. Mit nr 7: Kot po kastracji przestanie polować. Fakty: Gdyby tak było, to cała rzesza ornitologów zatarłaby ręce z radości, gdyż ten jeden prost zabieg rozwiązałby problem, jakim jest fatalny wpływ kociego łowiectwa na populację małych ptaków. Mokra karma dla psa po kastracji, podobnie jak sucha, ma podwyższoną zawartość włókna pokarmowego i obniżony poziom tłuszczu. Ilość białka nie musi ulec zmianie, ważne jest jednak, by było to białko zwierzęce. Wadą karm mokrych jest jednak niższy, w porównaniu do karm suchych, poziom włókna pokarmowego, które zapewnia Po kastracji pies musi nosić kołnierz lub bawełniane ubranko pooperacyjne. Smutny pies po kastracji. Wielu opiekunów psów twierdzi, że po kastracji ich pies stał się osowiały i smutny. Normalne jest, że po samym zabiegu chirurgicznym, który jest przecież dość inwazyjny, zwierzę więcej śpi i ma mniejszą ochotę na aktywność mam dwa kotki – kocurka i kotkę, po zabiegach kastracji, sterylizacji. Mają 2 lata, są rodzeństwem, przygarniętym w wieku ok. 2 miesięcy. Urodziły się na wsi na naszej posesji, gdzie spędzaliśmy urlop (ich matka jest kotem nieoswojonym, wolnożyjącym, który przybłąkał się do naszych zabudowań i już został). Wiele osób do teraz jest przeciwnych kastracji/sterylizacji, która często uważana jest za znęcanie się nad zwierzęciem. Do teraz panuje mit w stylu ”suka chociaż raz musi urodzić”. Do teraz spotykam osoby, które podbijają z pytaniem ”Pies czy suka? Jak pies to ja mam taką suczkę, więc możemy się umówić na szczeniaki!”. TP88uh. Nikt nie powinien mieć wątpliwości, że kastracja jest zabiegiem bezpiecznym pożytecznym i koniecznym. Przede wszystkim skutecznie pozbawia kotów płodności. A to najlepszy sposób na zapobieganie bezdomności zwierząt. Niesie za sobą również wiele innych korzyści. Niektórzy opiekunowie wciąż jednak sceptycznie podchodzą do decyzji o przeprowadzeniu operacji. Kierują nimi wątpliwości natury moralnej i obawy o to, jak zmieni się ich pupil. W artykule tym obalimy kastracyjne mity i wskażemy na korzyści wynikające z zabiegu. Opowiemy również o tym, jak zmienia się zachowanie kota oraz kotki po kastracji. Cele niewykastrowanego kota Dotychczasowym celem każdego kota było rozmnażanie się. Hormony ślepo pchały kocura w wir walk i kopulacji, a kotki w ciągłe i wyczerpujące ciąże. Nie zyskiwał nikt. Kocia bezdomność rośnie, małe kotki cierpią, włóczęgostwo i bijatyki powodują rany, często śmiertelne. Ciągłe ruje, bolesne kopulacje, ciąże i odchów młodych wyczerpują organizmy samiczek. Niezaspokojony popęd płciowy to dla kotów niewychodzących źródło silnej frustracji, co negatywnie odbija się na ich zdrowiu psychicznym. Gdzie tu korzyści? Koty nie potrzebują przynajmniej „raz zostać rodzicami, by czuć się spełnionymi i szczęśliwymi„. Wręcz przeciwnie. Warto wykastrować koty przed pierwszą rują (z każdą kolejną zwiększa się ryzyko chorób narządów płciowych) i przed rozpoczęciem znakowania moczem w przypadku kocurów, które może zdążyć się utrwalić. Jeśli zwierzęta zostały poddane operacji już po osiągnięciu dojrzałości płciowej, to zachowania godowe mogą utrzymywać się jeszcze po zabiegu i następnie zniknąć. Jeśli jednak kastracja została dokonana bardzo późno, to możliwe, iż pozostaną z kotem na zawsze. Kastracja i sterylizacja Nazwy „sterylizacja” i „kastracja” potocznie są często stosowane zamiennie, z czego ten pierwszy termin przeważnie używany jest w odniesieniu do kotek, a drugi – do kocurków. Kastracja jest zabiegiem polegającym na usunięciu gonad – czyli jąder u kocura i jajników u kotki (zabieg u kotki obejmuje ponadto usunięcie macicy). Tym samym usunięte zostają organy produkujące testosteron u kocura oraz estrogen i progesteron u kocic. Natomiast jeśli chodzi o sterylizację, to u samców zabieg ten wykonuje się poprzez podwiązanie nasieniowodów rozrodczych. Sterylizacja kotki polega na usunięciu jedynie jajników bądź podwiązaniu jajowodów. Co prawda ten zabieg uniemożliwia zapłodnienie kotki, jednak nie wyklucza występowania rujek, a także niebezpiecznych chorób układu rozrodczego. U kotek zatem zwykle również dokonuje się kastracji, potocznie jedynie mówi się o sterylizacji. Zachowanie kota po kastracji – co się zmienia? KOCUR Kastracja kota wiąże się ze zmianami w jego układzie hormonalnym, czego następstwem są zmiany w zachowaniu. Opiekunowie obawiają się, że zabieg wpłynie negatywnie na usposobienie mruczka. Tymczasem zmiany, jakie nastąpią w kocim charakterze, będą dotyczyć głównie tych zachowań, które opiekunowie zazwyczaj określają jako niepożądane. Kocury stają się spokojniejsze, mniej agresywne, mniej skłonne do rywalizacji z innymi kocurami, bardziej przytulaśne, nie uciekają, trzymają się domu. Koty po kastracji mogą również stać się bardziej uległe względem kotek. Dodatkowo w większości przestają znaczyć, ich mocz nie pachnie już tak intensywnie, uspokaja się ich terytorializm. W organizmie kotów zatrzymana zostaje produkcja testosteronu, a więc ulega zmianie wszystko to, do czego hormon ten służy. U kastrowanych kocurów częściej diagnozuje się syndrom urologiczny (SUK), czyli zatykanie się cewki moczowej struwitami (kamienie moczowe). Tak naprawdę jednak wpływ na to ma nieaktywny tryb życia i nieodpowiednie karmienie. Przy właściwej opiece kastraci cieszą się długim i zdrowym życiem. Zachowanie kota po kastracji – co się zmienia? KOTKA U kocic natomiast po kastracji ustanie produkcja estrogenów odpowiedzialnych za niwelowanie stresu i agresji. Hormony płciowe wyzwalają zachowania opiekuńcze, a więc gdy ich zabraknie, kotka może się stać odważniejsza i bardziej skłonna do podejmowania ryzyka. Samiczki nie muszą już pełnić straży nad młodymi, a więc nie wykształca się u ich potrzeba opiekuńczości czy łagodzenia konfliktów. Problemem może być kastracja kotki lękliwej. Obniżenie poziomu jej estrogenów, bez udzielenia odpowiedniego wsparcia behawioralnego, mającego na celu rozwiązanie problemu, może pogłębić lęk i/lub spowodować, że stanie się ona agresywna. Zresztą to samo może stać się w przypadku lękliwego kocura, który pozbawiony testosteronu jedynie pogłębi swój lęk. A więc kotki mogą stać się bardziej lękliwe albo odważniejsze, pewniejsze siebie bądź ostrożniejsze. Wiele zależy od uosobienia poszczególnych zwierzaków i trudno dokładnie określić zmiany, jakie zajdą w kocich charakterach. Z pewnością jednak koty nie stają się leniwe. Zmieniają się natomiast ich życiowe priorytety. Zachowanie kota po kastracji. Zmiany, zmiany, zmiany… Bezpośrednim skutkiem usunięcia jąder oraz jajników jest wstrzymanie produkcji hormonów płciowych – testosteronu u kocurów oraz estrogenów u kotek. Związki te mają kluczowe znaczenie nie tylko w procesie rozmnażania, lecz także wpływają na behawioryzm zwierząt. Dlatego ten po zabiegu zmieni się. Modyfikacja zachowania kota po kastracji jest związana zatem ze zmianą gospodarki hormonalnej. Uogólniając: po kastracji koty stają się łagodniejsze, bardziej związane z człowiekiem, mniej skłonne do agresji i ucieczek. Zrównoważone. ALE! Od każdej reguły zdarzają się wyjątki. Wiele zależy od uosobienia poszczególnych zwierzaków i trudno dokładnie przewidzieć zmiany, jakie zajdą w kocich charakterach. Zdarza się, że mruczki stają się bardziej napastliwe i agresywne, lękliwe, uległe bądź dominujące. Z pewnością jednak koty nie stają się leniwe i ospałe czy nieszczęśliwe. Marzysz o własnym szczeniaczku już od długiego czasu? Decyzja o adopcji psa zawsze powinna być dokładnie przemyślana. Spontaniczne zakupy mogą się sprawdzać w innych sferach życia – ale na pewno nie w tej! Prędzej czy później będziesz więc musiał stanąć przed rozterką – pies czy suka? Co będzie lepszym wyborem? Czy różnice płciowe to tylko stereotypy, czy faktycznie wpływają na psie zachowanie? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, czym różnią się psie płcie. Czy płeć psa ma znaczenie? Najprościej rzecz ujmując – ma, lecz w praktyce niewielkie. Przed kupnem lub adopcją psa musisz rozważyć wiele różnych kwestii. W końcu będzie to nowy członek twojej rodziny – bądź pewien, że jesteś na niego gotowy i będzie on pasował do twoich potrzeb i trybu życia. Ważna jest oczywiście rasa, wiek, stan zdrowia, dotychczasowe wychowanie i pochodzenie, ale też płeć psa. Powszechnie wiadomo, że szczeniaczki łatwiej wychowywać i uczyć niż psy dorosłe. Czy płeć też na to wpływa? Nieszczególnie. Przedstawimy ci kilka stereotypów na ten temat. Większość z nich to jednak tylko błędne wierzenia. Prawdziwe różnice płciowe leżą tylko w zachowaniach seksualnych. Mogą one nieznacznie wpłynąć na koncentrację lub poziom agresji, o ile nie wykastrujesz swojego pupila. A więc – pies czy suka? Czy płeć szczeniaka ma wpływ na jego zachowanie? Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta ani oczywista. Tak samo jak w przypadku ludzi, płeć ma pewne znaczenie. Pieska czy suczkę – z pewnością pokochasz swojego nowego pieska tak samo mocno. Wiele cech jest uwarunkowanych genetycznie; niewiele z nich wiąże się z płcią biologiczną. Największe znaczenie mają charakter i doświadczenia. Czy to oznacza, że płeć nie ma żadnego znaczenia? Warto poznać cechy i problemy wiążące się z płciami – lecz nie zapominaj, że są to kwestie drugorzędne. W gruncie rzeczy płeć nie determinuje zachowania psa. Najważniejsze jest pochodzenie, wychowanie i charakter. Płeć jest szczególnie mało istotna, jeśli planujesz kastrację swojego pieska. Lepszy pies czy suka? Jak różnią się ich charaktery? Pamiętaj, że płeć szczeniaka to zaledwie wierzchołek góry lodowej jego skomplikowanych zachowań i unikalnego charakteru. Nawet dwa psy z jednego miotu, tak samo wychowywane, najprawdopodobniej będą całkiem inne. Mimo to, dobrze zapoznać się z typowo przyjętymi cechami obu płci, aby dokonać świadomego wyboru. W końcu stereotypy muszą gdzieś mieć swoje źródło. Suczka czy pies – która płeć bardziej do ciebie pasuje? Według powszechnych wierzeń przyjmuje się, że suczki: są bardziej przywiązane do swoich właścicieli i domu;bywają delikatniejsze, wrażliwsze i bardziej troskliwe;lepiej nadają się do dzieci i do mieszkania;są bardziej ułożone i z natury grzeczniejsze;suki potrafią lepiej się skupić i łatwiej przyswajają nowe zasady i umiejętności podczas szkolenia;są czystsze;z zasady są bardziej spokojne i wykazują mniejszą skłonność do agresji. Z kolei samce: mogą lepiej znosić intensywne szkolenia i szybciej się uczyć;mają większą tendencję do uciekania i włóczęgi;częściej przejawiają zachowania agresywne;niekastrowane znaczą swoje terytorium, co może wiązać się z problemem moczu w domu;są bardziej terytorialne, zaczepne i dominujące;częściej wykazują się stanowczością, odwagą i niezależnością;bardziej pasują do straży i jako psy obronne;z reguły są większe, ładniej umaszczone i z bujniejszą sierścią. Suka czy pies? Kwestie praktyczne Podstawowa różnica pomiędzy płciami dotyczy ich potrzeb seksualnych. Mają one duży wpływ na zachowanie pieska, szczególnie jeśli nie decydujesz się na kastrację lub sterylizację. Cieczka dwa razy do roku to coś, przez co przechodzi każda suka. Pies jest z kolei bardzo wyczulony na ten szczególny czas u suki – może uciekać albo znaczyć teren. Cieczka u suki Podczas cieczki, suczka jest zwykle bardziej drażliwa, niespokojna i podatna na wahania emocjonalne. Niektóre samice stają się wtedy smutne, agresywne lub aspołeczne. Inne domagają się wówczas większej ilości pieszczot i uwagi od domowników. Suczki w tym czasie znaczą teren, budują tzw. gniazdo. Musisz przez ten okres poświęcać swojemu psu szczególną uwagę, aby nie dopuścić do niechcianej ciąży. Jednocześnie dużym zagrożeniem jest też ciąża urojona – jej również lepiej zapobiegać. W tym celu zmniejsz nieco porcję jedzenia na kilka dni, zabierz psu zabawki, zwłaszcza maskotki, i poświęć czas na spacery i treningi poza domem. Instynkt płciowy u samców Być może wybór pomiędzy psem a suką stał się już dla ciebie nieco prostszy? Pamiętaj, że choć samce nie mają cieczki, to na nią intensywnie reagują. Jeżeli w okolicy psa dojrzałego płciowo będą znajdowały się samice w cieczce, może próbować do nich uciekać. Będzie też gorzej reagował na inne psy, nawet znane. Co więcej, musisz pamiętać że niekastrowany samiec ma po prostu silne potrzeby seksualne. Niezaspokojenie ich może powodować frustrację, agresję lub inne niepożądane zachowania, w tym niszczycielskie. To właśnie potrzeby seksualne wpływają na powyższą listę typowych dla płci zachowań. W zależności od genetyki, wychowania i charakteru psa, mogą być one silniejsze lub słabsze. Problemy te znikną całkowicie, jeśli poddasz swojego psa kastracji. Wówczas hormony pozostaną w normie, a potrzeby seksualne znikną – a więc nie będą wpływać na zachowanie. Suczka czy pies? Co w przypadku kastracji lub sterylizacji? Większość właścicieli samców nie decyduje się na kastrację. Z kolei suczki bardzo często są sterylizowane. Być może to właśnie z tego wynika wiele stereotypów o psich zachowaniach. Jeżeli masz już w domu niekastrowane zwierzę, to znacznie łatwiej będzie ci opiekować się drugim pupilem tej samej płci. W przypadku czworonogów po zabiegu nie ma to większego znaczenia – najważniejszy jest proces socjalizacji. Pies czy suka – co w przypadku pierwszego psa? Jeśli nie planujesz poddawać pupila zabiegowi, prawdopodobnie łatwiej będzie ci z samcem. Jest to po prostu logiczne – prościej kontrolować własnego psa niż obce czworonogi. W każdym przypadku kastracja lub sterylizacja są jednak najrozsądniejsze. Jeśli nie masz zamiaru rozmnażać swoich psów, zabieg ten jest praktycznie zawsze zalecany. Niweluje on zachowania płciowe pupili i sprawia, że życie z nimi jest znacznie łatwiejsze. Piesek czy suczka? Czy to naprawdę takie ważne? Trudno ci określić, czy lepszy będzie pies czy suka? Dla wielu osób nie jest to istotne, zwłaszcza że wiele powyższych cech płciowych to tylko stereotypy i błędne wierzenia. Pies czy suka – to pytanie bardzo ważne, jeśli planujesz zarabiać na hodowli. Suczka jest w takim przypadku niezbędna, jeśli chcesz prowadzić hodowlę ze swoim przydomkiem. W przeciwnym razie wystarczy ci pies – reproduktor. Płeć psa jest szczególnie mało istotna, jeśli planujesz kastrację lub sterylizację. Suczka czy pies – po tym zabiegu różnice płciowe praktycznie nie występują. Najwięcej zależy od indywidualnych cech szczeniaka oraz jego wychowania. Czasem to suczki są bardziej agresywne i uparte, a psy lepiej się uczą i bardziej przywiązują do swojego pana. Więcej pewnych cech określisz na podstawie rasy, zwłaszcza wybierając dobrą hodowlę. Pamiętaj, że nie ma takich problemów, których nie rozwiązałby dobry behawiorysta. Każdy pies ma w sobie ogromny potencjał, aby wnieść do twojego domu więcej szczęścia i radości. Pamiętaj, że decyzja o adopcji psiaka powinna być dokładnie przemyślana. Nie kupuj psa pod wpływem impulsu lub zachcianki. Wiąże się to z dużą odpowiedzialnością i obowiązkiem. Ale opieka nad psem daje też mnóstwo satysfakcji i radości. Jeżeli czujesz, że jesteś gotowy na nowego, czworonożnego członka swojej rodziny – pies będzie fantastyczną opcją. Płeć szczeniaka nie powinna grać tu większej roli, choć mogą od niej zależeć pewne kwestie praktyczne. A więc – pies czy suka? Wiesz już, co wybierzesz? Jak wygląda dieta naszego psa po kastracji i jak w ogóle radzić sobie z wagą psiaka po tym zabiegu? Kastracja a waga Kastracja to zabieg wykonywany u psów i suczek. Robi się go w celu zapobiegania niechcianej ciąży, radzenia sobie z problemami behawioralnymi oraz wyeliminowania ryzyka pewnych chorób. Zabieg ten w wielu przypadkach ma ogromne zalety, ale niestety wiąże się również z jednym negatywem – zwiększeniem wagi psa. Szacuje się, że po zabiegu kastracji wymagania kaloryczne naszego pupila zmniejszają się o ok. 20% – jest to związane ze zmianami hormonalnymi. Nie zawsze jest jednak tak, że wystarczy zmniejszyć ilość karmy o 1/5 i już po problemie. My mamy spory problem z Legion, u której nie potrafimy osiągnąć idealnej wagi. Praktycznie od razu po zabiegu kastracji zmniejszyliśmy kaloryczność jej posiłków o 20%. Na początku nie przybierała na wadze i wyglądała całkiem ok. Jednak po pierwszej zimie od zabiegu okazało się, że nagle sporo nam przytyła. Od tego czasu był problem… Nasze problemy z wagą Bezpieczne tempo chudnięcia u psa jest zależne od jego wielkości. Weterynarz mówił nam, że dla dużego owczarka niemieckiego jest to ok. 1-2 kg miesięcznie. Legion po przytyciu miała ok. 41 kg i lekarz uznał, że potrzebne jest odchudzanie. W tamtym okresie przechodziliśmy na dietę BARF, więc jej kaloryczność ustaliliśmy dla wagi docelowej (35 kg, które chcieliśmy osiągnąć). Dodatkowo zwiększyliśmy ilość aktywności fizycznych. Tym sposobem udało nam się do wakacji osiągnąć wynik 38 kg. Niestety nagłe upały i zmniejszenie ochoty Legion na spacery spowodowały, że po tym czasie wróciła ponownie do swoich 40 kg. Jak widać, wcale nie jest tak prosto odchudzić psa. Legion, jak dostanie zbyt małą ilość jedzenia (wg jej indywidualnej miary oczywiście zawsze jest za mało :D), to potrafi być strasznie złośliwa i sfrustrowana. Jej nie oszukasz, bo ona bardzo dobrze wie, ile powinna dostać 🙂 Generalnie bardzo łatwo się mówi o odchudzaniu. Legion nie wygląda źle i większość osób nie powiedziałoby, że ma problemy z wagą. My jednak często ją „macamy” i wiemy, że tego tłuszczyku jest trochę za dużo 🙂 Na pewno wyszłoby jej na zdrowie zrzucenie sadełka. Jednak każdy, kto kiedyś w życiu się odchudzał, dobrze wie, że to nie jest takie proste. Zwykłe, sztywne ucięcie kalorii nie zawsze pomaga. Wahania wagi również są częste, tak samo jak powroty wagi po okresie letnim lub zimowym, kiedy zazwyczaj aktywności fizycznej jest o wiele mniej. Jak odchudzić psa? Tak naprawdę nie ma jednej metody. Najlepiej w ogóle nie doprowadzić do zwiększenia się kilogramów i od razu po zabiegu obserwować psa. My jednak obserwowaliśmy, a i tak nam psina nagle przytyła. Tłuszcz tylko czeka, aż uśpi Twoją czujność i od razu atakuje, kiedy się tego nie spodziewasz 😉 Na pewno jedną z metod jest zmniejszenie kaloryczności, ale w tym względzie również nie można przesadzać. Zbyt mała ilość posiłków może spowodować efekt odwrotny – pies będzie ospały, spowolni mu się metabolizm, a kilogramy i tak nie będą spadać. Drugą koncepcją jest zwiększenie aktywności fizycznej. Bieganie, canicross, frisbee, agility – to wszystko świetne ćwiczenia. Jednak i tu jest pewien minus, ponieważ taką aktywność trzeba uprawiać regularnie. Jeżeli w okresie zimowym lub letnim zrobimy sobie miesięczną przerwę, to w tym czasie pojawi się nadwyżka kaloryczna i pies może wrócić do dawnej wagi. Myślę, że najlepszym sposobem jest lekkie zmniejszenie kaloryczności z jednoczesnym zwiększeniem dawki aktywności. Natomiast w lato i zimę można ograniczyć ćwiczenia, ale warto wtedy jeszcze bardziej zmniejszyć kaloryczność (w ramach rozsądku oczywiście). Jednak takie rzeczy łatwo się mówi, a trudniej robi. Odchudzanie psa po kastracji to nie jest nic łatwego niestety. My ciągle walczymy o idealną wagę naszego psiaka i mamy nadzieję, że w roku 2018 nam się to w końcu uda 🙂 Najważniejsze jednak jest idealną wagę utrzymać, a to dopiero przed nami! Autorzy: Patryk i Kasia/blog Życie z psem Jednym z naturalnych instynktów w życiu każdego zwierzęcia jest rozmnażanie się. Jednak zdarza się, że pies ma nadmierny popęd seksualny, co przysparza jego właścicielowi wielu kłopotów. Niektóre czworonogi, gdy wyczują cieczkę, to np. uciekają z domu czy spaceru przy pierwszej, lepszej okazji. Na szczęście istnieje proste rozwiązanie takiej sytuacji – kastracja chemiczna. Dowiedz się, co to jest. Nie każdy właściciel psa marzy o tym, żeby jego pupil się rozmnażał. Jednocześnie mało kto chce od razu pozbawiać zwierzęcia narządów rodnych. Wtedy warto rozważyć odwracalny zabieg pozbawiania psa zdolności rozpłodowych, czyli kastrację chemiczną. Kastracja chemiczna – co to jest? Kastracja chemiczna to pewnego rodzaju weterynaryjna antykoncepcja. Polega na wszczepieniu psu podskórnego implantu, który zawiera substancje pomagające zahamować produkcję hormonów odpowiadających za płodność zwierzęcia. W rezultacie po ok. 6 tygodniach od wykonania kastracji pies staje się bezpłodny i nie odczuwa popędu seksualnego. Kastracja chemiczna, w przeciwieństwie do sterylizacji chirurgicznej, jest zabiegiem, który nie pozbawia psa narządów rodnych, a oddziałuje wyłącznie na jego poziom testosteronu. Co za tym idzie, wpływa wyłącznie na jego płodność i popęd seksualny. W rezultacie pupil nie odczuwa chęci, aby pobiec za suczką, która ma cieczkę, a nawet jeśli to zrobi, to nie jest w stanie jej zapłodnić. Co ważne – kastracja chemiczna jest nie tylko sprawdzonym i bezpiecznym rozwiązaniem, ale także w pełni odwracalnym. Efekty utrzymują się od 6 do 14 miesięcy. Po tym czasie możliwy jest powrót do pełnej płodności. Efekty kastracji chemicznej psa Zastanawiasz się, czy warto wykonać kastrację chemiczną psa? Zdecydowanie tak. Zabieg może pomóc nie tylko zmniejszyć ryzyko ucieczki zwierzęcia i poczęcia przez niego potomstwa, ale także: ograniczyć prawdopodobieństwo zachorowania w przyszłości np. na choroby prostaty lub nowotwór jąder,ustabilizować psychicznie zwierzę – niewykastrowany pies, który wyczuje cieczkę, może stawać się agresywny, uciekać, próbować dominować w domu. Normalizacja poziomu hormonów temu zapobiega i sprawia, że pupil staje się bardziej spokojny oraz posłuszny. Jest to szczególnie istotne, jeśli w domu są inne psy lub małe dzieci. Dużą zaletą kastracji chemicznej jest to, że nie wymaga ona podawania narkozy. Dzięki temu ryzyko powikłań po wszczepieniu implantu jest bardzo niewielkie. Dodatkową korzyścią zabiegu jest brak chirurgicznej ingerencji w narządy rodne, dzięki czemu w przyszłości pies będzie mógł bez żadnych przeszkód brać udział w różnych profesjonalnych wystawach i konkursach. Kastracja chemiczna psa – dla kogo? Nie wiesz, czy wybrać kastrację chirurgiczną czy chemiczną? Wszczepienie implantu jest polecane dla psów: których właściciel chce sprawdzić zachowanie zwierząt po zmniejszeniu ilości testosteronu bez ryzyka operacji, starszych, u których chirurgiczna ingerencja w organizm mogłaby źle wpłynąć na ich zdrowie lub doprowadzić do poważnych powikłań,rasowych, które będą w przyszłości dawcami nasienia lub zaczną brać udział w wystawach albo konkursach zwierząt,samodzielnie poruszających się np. na spacerach, gdzie przebywają również inne zwierzęta. Jednak zanim zdecydujesz się na kastrację chemiczną, umów się na wizytę w przychodni weterynaryjnej. W Animal Center wyjaśniamy dokładnie całą procedurę, a przed wszczepieniem implantu przeprowadzamy dokładne badania czworonoga, aby mieć pewność, że zabieg będzie 100% bezpieczny. Rozważ kastrację chemiczną i zadbaj o zdrowie swojego pupila już dziś! Źródła: Baś M., Cywińska A.: Wczesna kastracja i sterylizacja psów i kotów. Życie Wet. 2006, 81 Spain Scarlett Houpt Long-term risks and benefits of early-age gonadectomy in dogs. J. Am. Vet. Med. Assoc. 2004, 224 Autor Ostatnie wpisy Jeśli jesteś zaniepokojonym właścicielem, który zastanawia się „dlaczego mój pies jest smutny„Powinieneś wiedzieć, że istnieje wiele przyczyn, które mogą powodować smutek, a nawet depresję u psów. W rzeczywistości, dzięki najnowszym badaniom etologicznym, dzisiaj wiemy, że psy są posiadaczami złożonych emocji, takich jak radość, dyskryminacja czy smutek. Bardzo ważne jest, aby nie ignorować tego zachowania, dlatego w tym artykule AnimalWised wyjaśnimy, dlaczego pies jest smutny i co z tym zrobić. Opiszemy najczęstsze objawy, które możemy zaobserwować, przyczyny, które je powodują i niektóre wskazówki dotyczące obsługi każdy właściciel domu powinien postępować, aby zapewnić dobre samopoczucie swojemu najlepszemu przyjacielowi. Czytaj dalej! Depresja u psów czy smutek? Na początek należy podkreślić, że ciągły stan depresja u psa, który może trwać dni, a nawet tygodnie, aż do konkretnego epizodu smutku. Jednak znaki, które możemy zaobserwować, są bardzo podobne, więc ważne jest, aby ich nie ignorować i działaj szybkoW ten sposób zapobiegniemy jej przesadzeniu, przewlekłości lub pogorszeniu. Jak sprawdzić, czy mój pies jest smutny? Psy są zatem podatne na smutek i depresję, ale jak możemy to rozpoznać? Jeśli znamy zwyczajowe zachowanie naszego najlepszego przyjaciela, łatwiej będzie nam rozpoznać, że coś jest nie tak, jednak jeśli niedawno zaadoptowaliśmy psa, nie będzie to takie proste. Następnie wspomnimy o sygnałach lub 20 objawów smutku u psów bardziej powszechne: Brak apetytu Zwiększony apetyt Apatia Bezczynność Skrajne wyczerpanie Zmniejszona aktywność Zwiększony sen Zawodzenie Płacz Wycie Brak zabawy Przestraszony Agresywność Lęk Naprężenie Brak interakcji Małe zainteresowanie środowiskiem Stereotypy Niemożność utrzymania Ukrywa Dlaczego mój pies jest smutny? – 5 przyczyn Zanim zaczniemy podejrzewać, że zachowanie naszego psa jest spowodowane problemem emocjonalnym lub behawioralnym, musimy: idź do weterynarza przeprowadzić ogólny przegląd i wykluczyć, że nasz najlepszy przyjaciel cierpi na Choroba wirusowa, takich jak nosówka czy parwowirus. W takich przypadkach widzimy, że pies jest smutny i nie chce jeść, ma staruchy, drży i nie wstaje. Może to być również spowodowane choroba pasożytniczaPorozmawiajmy o pasożytach zewnętrznych lub pasożytach wewnętrznych, pokazując tym samym, że pies jest smutny i ma nadmierną biegunkę, wymioty lub zadrapania. W innych przypadkach moglibyśmy mówić o a zaburzenia hormonalne, takie jak ciąża psychiczna u suk niewykastrowanych. Każdy z tych problemów może powodować wymienione powyżej objawy. Po wykluczeniu problemów organicznych będzie to niezbędne przejrzyj przyczyny które wyjaśniają „dlaczego mój pies jest smutny”, ponieważ tylko w ten sposób możemy to skutecznie rozwiązać: Adopcja szczeniaka: kiedy oddzielamy szczeniaka od matki i rodzeństwa, zwłaszcza gdy robi się to szybko (przed 2 i pół miesiąca życia) bardzo prawdopodobne jest, że pojawi się epizod smutku lub depresji, który będzie trwał do momentu, gdy maluch się przyzwyczai jego dom. Zmiany w jednostce rodzinnej: Podobnie jak w poprzednim przypadku, pies, który został oddzielony od swojej rodziny, niezależnie od tego, czy mówimy o ludziach, czy o innych zwierzętach domowych, może doświadczać procesu smutku, a nawet depresji, dopóki nie nastąpi adaptacja do tej nowej okoliczności. Narodziny dziecka, śmierć lub nowe zwierzę w domu to również przykłady. Stosowanie kary przez opiekuna: Badania wskazują, że stosowanie kary jest nie tylko mniej skuteczne niż wzmocnienie pozytywne, ale może również powodować pojawienie się problemów behawioralnych, w tym strachu, agresywności czy smutku. Samotność i brak stymulacjiPsy to zwierzęta towarzyskie, które nie powinny spędzać samotnie więcej niż 6-8 godzin dziennie. Podobnie wymagają uwagi, uczucia, stymulacji fizycznej i stymulacji umysłowej. Brak wzbogacenia może również powodować stan smutku i depresji. Negatywne doświadczenia i trauma: bardzo stresująca, negatywna, a nawet traumatyczna sytuacja dla Twojego psa może powodować depresję, ale także wyzwalać różne problemy behawioralne u psów. Walki psów, przejechanie samochodu lub poważna kontuzja to tylko niektóre przykłady sytuacji, które mogą powodować tego typu konsekwencje. Co zrobić, gdy mój pies jest smutny? Niezależnie od tego, czy zidentyfikowaliśmy przyczynę, która powoduje smutek u naszego psa, czy nie, bardzo wskazane jest odwiedzenie A lekarz weterynarii specjalizujący się w etologii lub licencjonowanego profesjonalnego trenera psów lub edukatora, aby postawić diagnozę i dostarczyć nam listę ćwiczeń i wskazówki dotyczące postępowania. Jednak w oczekiwaniu na wizytę specjalisty może być wskazane przestrzeganie tych podstawowych wskazówek: Zwróć większą uwagę na język psów Oczywistym jest, że każdy właściciel zna swojego psa, jednak w fazie smutku lub depresji ważne jest, aby zwracać większą uwagę na język ciała psa, aby okazywać mu większy szacunek. Unikamy zachowań, które mogą generować niepotrzebny stres, a w miarę możliwości będziemy zapewniać pozytywne i przyjemne doświadczenia, które sprzyjają dobremu samopoczuciu i pozytywnemu stanowi umysłu. Wysokiej jakości spacer lub miska domowej karmy dla psów są prostymi, ale skutecznymi przykładami. Spędź z nim więcej czasu Jak wyjaśniliśmy, pies nie powinien spędzać samotnie więcej niż 6-8 godzin dziennie, jednak spędzanie większej ilości czasu przy jego boku oznacza również Zwróć uwagę. Nie trzeba go ciągle głaskać, może być również pozytywna sesja szczotkowania lub zachęcanie go do chodzenia z nami po domu, gdy wykonujemy nasze codzienne obowiązki. Promuje spokój i relaks w domu Tam jest trochę ćwiczenia relaksacyjne dla psów które, oprócz poprawy więzi z naszym najlepszym przyjacielem, są bardzo skuteczne dla psów, które mają problemy ze stresem i lękiem. Oczywiście należy zaznaczyć, że musimy być bardzo wytrwali i wykonywać je codziennie, aby były naprawdę skuteczne i miały realny wpływ na psa. Poprawia jakość spacerów i codziennych ćwiczeń Aktywność fizyczna jest niezbędna dla psów, dlatego musimy zapewnić psu co najmniej od 2 do 4 spacerów dziennie, w miarę możliwości połączonych z ćwiczeniami fizycznymi. Granie w aportowanie po piłkę, bieganie przez 15 minut lub po prostu dawanie mu wolnego czasu w bezpiecznej i przestronnej przestrzeni to czynności, które pomogą naszemu najlepszemu przyjacielowi rozwinąć mięśnie i poczuć się bardziej zadowolonym w ciągu dnia. Ćwicz posłuszeństwo lub stymulację umysłową Tak jak ćwiczymy ciało naszego najlepszego przyjaciela, tak samo musimy ćwiczyć jego umysł. Możemy ćwiczyć krótkie codzienne sesje, od 5 do 10 minut, z podstawowe posłuszeństwo dla psów, ucząc go podstawowych poleceń, takich jak siadanie, leżeć, zostawać, czy tu przychodzić. I tak naprawdę, nawet jeśli już się ich nauczyłeś, warto je wzmocnić, aby o nich nie zapomnieć i wiedzieć, jak je wykonać w różnych sytuacjach. Możemy też postawić na ćwiczenia stymulacji umysłowej, czy to poprzez komercyjne zabawki, czy improwizację z elementami naszego domu, przykładem jest ten, który pokazujemy na poniższym filmie: Jeśli chcesz przeczytać więcej artykułów podobnych do Dlaczego mój pies jest smutny?, zalecamy przejście do naszej sekcji Problemy behawioralne. Bibliografia Heidenberger, E. i Unshelm, J. (1990). Zmiany w zachowaniu psów po kastracji. Tierarztliche Praxis, 18 (1), 69-75. Broeckx, BJ, Coopman, F., Verhoeven, GE, Bavegems, V., De Keulenaer, S., De Meester, E., … i Deforce, D. (2014). Opracowanie i wykonanie ukierunkowanego zestawu wzbogacającego sekwencjonowanie całego egzomu dla psa (Canis Familiaris Build Raporty naukowe, 4, 5597. Gary M. Landsberg, BSc, DVM, MRCVS, DACVB, DECAWBM, North Toronto Veterinary Behaviour Specialty Clinic; Sagi Denenberg, DVM, DACVB, Dip. ECAWBM (Zachowanie), MACVSc (Zachowanie), North Toronto Veterinary Behaviour Specialty Clinic. Problemy behawioralne psów. 2019, z Podręcznika Weterynaryjnego MSD Hiby, EF, Rooney, NJ i Bradshaw, JWS (2004). Metody szkolenia psów: ich zastosowanie, skuteczność i interakcja z zachowaniem i dobrostanem. DOBROSTAN ZWIERZĄT – BAR POTTERSKIE POTEM PSZENICY-, 13(1), 63-70.

pies po kastracji jest smutny