Synu, w sposób łagodny prowadź swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony. Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie. Całe życie Was szukałem. Bp Józef Zawitkowski. Homilia wygłoszona. w Narodowym Sanktuarium św. Józefa. (Pierwszy Czwartek miesiąca) 1 września 2011 r. Bogu dziękuję, Waszym Biskupom i każdemu z Was za to, że mogę z Wami się modlić przed cudownym obrazem Świętego Józefa w Kaliszu. Niech z nami będzie, niech modli się za nas Rok C / Triduum Paschalne / Wielki Czwartek ks. Bartłomiej Kopeć Wj 12,1–8.11–14; 1 Kor 11,23–26; J 13,1–15 Mt 28,1-10 (Rok A); Mk 16,1-8 (Rok B); Łk 24,1-12 (Rok C) (kobiety przy pustym grobie) Po ostatnim czytaniu ze Starego Testamentu i modlitwie, kapłan intonuje hymn Chwała na wysokości , w trakcie którego, podobnie jak podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, uderza się we wszystkie dzwony, grają organy (kołatki zastępuje Pokora Wielkiego Czwartku - Triduum Paschalne. Dwa sakramenty: Eucharystia i kapłaństwo stoją w centrum Liturgii wielkoczwartkowej, jakże innej – z racji kontekstu – odmiennej od tego, co dotąd było nam dane przeżywać. Wyjątkowości tej sytuacji dodaje fakt, że obecny rok został ustanowiony w Kościele jako Rok Eucharystii. Objawienie Pańskie – Trzech Króli - Kazania i Homilie. 06.01. Objawienie Pańskie – Trzech Króli. Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego jO9pcQ. Wielki Czwartek w 2021 roku wypada 1 kwietnia. Tego dnia w Kościele świętuje się pamiątkę ustanowienia dwóch sakramentów – Eucharystii i kapłaństwa. Wielki Czwartek 2021. Msza KrzyżmaZwyczajnie w Wielki Czwartek rano biskup celebrował Mszę św. Krzyżma. W trakcie tej mszy święci się oleje potrzebne do udzielania sakramentów chrztu, bierzmowania i kapłaństwa, a także do konsekracji kościołów i ołtarzy oraz olej chorych używany przy sakramencie namaszczenia chorych. Kapłani obecni w katedrze ze swoim biskupem odnawiają w Wielki Czwartek przyrzeczenia złożone podczas tym roku - ze względu na epidemię koronawirusa - mogą być wprowadzone obostrzenia sanitarne. W 2020 roku nie było Mszy Krzyżma. Została ona przeniesiona na późniejszy Czwartek 2021. Co to jest KrzyżmoKrzyżmo to jest oliwa zmieszana z balsamem (balsam symbolizuje Ducha Świętego). Oznacza ono Chrystusa, w którym człowieczeństwo złączone jest z bóstwem. Jest ono symbolem mocy Czwartek 2021. Msza św. Wieczerzy PańskiejTa Eucharystia sprawowana w Wielki Czwartek we wszystkich Kościołach. Przypomina i uobecnia Ostatnią Wieczerzę. W jej trakcie Pan Jezus ustanowił Najświętszy Sakrament i sakrament kapłaństwa. W trakcie tej liturgii po śpiewie „Chwała na wysokości” milkną dzwonki (zostają zastąpione przez kołatki) i organy. Nie będą one używane w liturgii aż do Wigilii Paschalnej w Wielką Sobotę w nocy. Msza święta - z racji stanu epidemii koronawirusa - odbędzie się zgodnie z dekretem biskupa opolskiego bez udziału wiernych. Wielki Czwartek 2021. Obmycie nógW trakcie tej mszy w Wielki Czwartek - po kazaniu – w katedrze biskup, a w innych kościołach, gdzie zwyczaj ten jest praktykowany, proboszcz mył nogi dwunastu przedstawicielom parafii – kobietom i mężczyznom. Jest to powtórzenie gestu Pana Jezusa, który w Wieczerniku umył nogi apostołom, dając im przykład miłości. W tym roku - z powodu obostrzeń sanitarnych - nie będzie obmycia Mszy św. Wieczerzy Pańskiej tradycyjnie z ołtarzy zdejmuje się obrusy i świece. Z powodu epidemii koronawirusa nie będzie w tym roku przeniesienia Najświętszego Sakramentu do tzw. Ciemnicy symbolizującej samotność Chrystusa w Ogrodzie Oliwnym i po osądzeniu przez Sanhedryn w więzieniu. Nie będzie też związanej z tym adoracji. Pisanki wielkanocne ręcznie robione! Pomysły na ozdoby na Wi... Kiedy jest Wielki Czwartek? Kiedy jest Wielki Czwartek 2021? - 1 kwietniaKiedy jest Wielki Czwartek 2022? - 14 kwietniaKiedy jest Wielki Czwartek 2023? - 6 kwietniaNajwyższe palmy wielkanocne w Polsce. ZOBACZ filmPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera Wpatrujcie się mocno. Rozważania na niedziele i święta rok C Proste, poparte wieloma przykładami, krótkie kazania mogą być pomocą w zastanowieniu się, choćby na chwilę, nad życiem. Wstęp 5 ADWENT I BOŻE NARODZENIE 1. niedziela Adwentu I II 2. niedziela Adwentu I II 3. niedziela Adwentu 4. niedziela Adwentu Uroczystość Narodzenia Pańskiego Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi, Józefa Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi Druga niedziela po Narodzeniu Pańskim Objawienie Pańskie Chrzest Pański NIEDZIELE ZWYKŁE 2. niedziela zwykła 3. niedziela zwykła 4. niedziela zwykła 5. niedziela zwykła 6. niedziela zwykła 7. niedziela zwykła 8. niedziela zwykła 9. niedziela zwykła 10. niedziela zwykła 11. niedziela zwykła 12. niedziela zwykła 13. niedziela zwykła 14. niedziela zwykła 15. niedziela zwykła 16. niedziela zwykła I II 17. niedziela zwykła 18. niedziela zwykła 19. niedziela zwykła 20. niedziela zwykła 21. niedziela zwykła 22. niedziela zwykła 23. niedziela zwykła 24. niedziela zwykła 25. niedziela zwykła 26. niedziela zwykła 27. niedziela zwykła 28. niedziela zwykła 29. niedziela zwykła 30. niedziela zwykła 31. niedziela zwykła 32. niedziela zwykła 33. niedziela zwykła WIELKI POST Środa Popielcowa 1. niedziela Wielkiego Postu 2. niedziela Wielkiego Postu 3. niedziela Wielkiego Postu 4. niedziela Wielkiego Postu 5. niedziela Wielkiego Postu Niedziela Palmowa Wielki Czwartek Wielki Piątek WIELKANOC Wigilia Paschalna Zmartwychwstanie Pańskie 2. niedziela wielkanocna 3. niedziela wielkanocna 4. niedziela wielkanocna 5. niedziela wielkanocna I II III IV 6. niedziela wielkanocna Wniebowstąpienie Pańskie 7. niedziela wielkanocna Zesłanie Ducha Świętego UROCZYSTOŚCI I ŚWIĘTA Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa Najświętszego Serca Pana Jezusa Najświętszej Trójcy Przemienienie Pańskie Ofiarowanie Pańskie Świętego Józefa Zwiastowanie Pańskie Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Świętych Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata I II Czas dostawy (Polska): 2 dni robocze (kurier) 2 dni robocze (Poczta Polska) 2 dni robocze (paczkomaty InPost) W przypadku wyboru opcji: przelew – dni liczone są od momentu zaksięgowania wpłaty. Wielki Czwartek w parafii św. o. Pio w Tychach-Mąkołowcu Jolanta PierończykWielki Czwartek w parafii św. o. Pio w Tychach: Kazanie o kielichu i ornacie. Szczególnym kielichu i szczególnym ornacie. Oba mają 25 lat. Dokładnie tyle lat, ile w kapłaństwie ma ks. proboszcz Dariusz Gadomski, który w tym roku obchodzi srebrny jubileusz swoich święceń kapłańskich. Wielki Czwartek. Początek Triduum Paschalnego, najważniejszego okresu w roku liturgicznym dla wszystkich chrześcijan. Pamiątka ustanowienia Eucharystii, święto Dariusz Gadomski, proboszcz parafii św. o. Pio w Tychach-Mąkołowcu, w homilii przypomniał słowa biskupa Rysia, który powiedział kiedyś, że miał w ręku kielich św. Jana Marii Vianneya. Kielich, który kard. Franciszkowi Macharskiemu podarował papież Jan Paweł II. Tym samym bp Ryś trzymał w ręku kielich, który przeszedł przez ręce dwóch Dariusz Gadomski zwrócił uwagę na kielich, który stał na ołtarzu i na ornat, który miał na sobie. Ten kielich i ten ornat mają 25 lat. Dostałem je w dniu święceń. Modlę się, by za 25 lat ten kielich i ten ornat nie były eksponatami muzealnymi, o których przewodnik mówiłby zwiedzającym, że takie przedmioty kiedyś używało się do sprawowania Eucharystii. Modlę się, by za 25 lat miał kto trzymać ten kielich w ręku- powiedział w Parafialna, która wręczyła księżom czerwone róże z okazji ich święta zapewniła, że będzie się żarliwie modlić, by miał kto trzymać ten kielich za następne 25 lat. Wielki Czwartek to dzień, w którym milkną dzwony. Rozdzwaniają się podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu” i milkną aż do Wigilii Paschalnej w Wielką Czwartek to też czas obmywania nóg 12 mężczyznom na pamiątkę gestu, który podczas Ostatniej Wieczerzy uczynił Jezus. Tak było i w kościele św. o. Pio w Tychach-Mąkołowcu. Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Homilia ks. dra Sławomira Kęszki wygłoszona podczas Mszy Świętej Wieczerzy Pańskiej 28 marca 2013 roku Współbracia w kapłaństwie Chrystusowym, Przewielebni, Ks. Prałacie Jacku, Kustoszu Sanktuarium św. Józefa, Ks. Kan. Arkadiuszu, księża Jarosławie, Łukaszu, ks. Mariuszu rodem z Goliny, ks. Mariuszu rodem z Wieruszowa, ks. Szymonie, Księże Diakonie Danielu, Czcigodne Siostry Służebniczki Starowiejskie, Kochane Dzieci, Droga Młodzieży, Ministranci, Drodzy w Panu Bracia i Siostry, Parafianie, Goście, Czciciele Eucharystii, miłujący Kapłaństwo, Przyjaciele św. Józefa - Eucharystia. Podczas jednej z wojen, które wpisały się w dzieje naszej Ojczyzny, jednej z bolesnych kart historii, grupa żołnierzy wpadła w zasadzkę. Żołnierze dostali się w krzyżowy ogień i wszyscy zginęli. Jeden z nich, ciężko ranny, żył jeszcze jakiś czas. Umoczył wówczas suchą gałązkę w swojej krwi i na bukowym liściu napisał: Do widzenia Mamo, kocham Cię! Później koledzy znaleźli przy nim ten krwią napisany list, włożyli go do koperty i posłali jego matce. Matka przechowywała do końca swojego życia ten list i zasuszoną krew swojego syna, jako najcenniejszą pamiątkę, jak gdyby w tej zasuszonej krwi swojego dziecka widziała jego samego. To tylko nikłe podobieństwo tego, co uczynił Chrystus. W dzień przed swoją śmiercią Syn Boży pozostawił Kościołowi trwałą pamiątkę napisaną własną krwią: swoje ukrzyżowane Ciało i przelaną Krew. Siebie samego zamknął w chlebie i kielichu i umieścił na wszystkich ołtarzach świata, aby Go mieli i spożywali wszyscy, którzy kiedykolwiek się urodzą i będą głodni Boga i spragnieni wiecznego życia. Pozostawił nam nie jakiś list z kilkoma kroplami swojej zasuszonej krwi, nie tylko swój zakrwawiony krzyż, ale wszystką swoją Krew, a w tej Krwi samego siebie, takiego, jakim był w najtrudniejszej chwili swojego życia – na krzyżu. Jak gdyby własnymi rękami zdjął siebie z krzyża i umieścił ponad wiekami i ponad nami. Wystarczy tylko wyciągnąć rękę i uchwycić zbawienie oraz życie. Wielki Czwartek i Ostatnia Wieczerza Jezusa to jego pożegnanie ze światem i z życiem. Chrystus nie mówi jednak: Żegnajcie, ale: Ja pozostaję. Piszą o tym czterej Apostołowie. Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, tej nocy, kiedy nienawiść ludzka przygotowała Mu wyrok i krzyż, pozostawił ludziom największy dowód swojej miłości: A gdy on jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Oto ostatnie pragnienie Jezusa; Jaka przedziwna ”zemsta” Serca Jezusowego: Ludzie gotują Mu cierniową koronę, gwoździe i krzyż, a On przygotowuje im ucztę ze swego Ciała i Krwi. Oni szykują Mu śmierć, a On wieczne życie dla nich. Oni Mu ofiarują nienawiść i unicestwienie, a On im miłość i przebaczenie. Dokonać czegoś takiego może tylko Bóg i Jego nieskończona miłość do człowieka. Kapłaństwo. W dzisiejszy wieczór eucharystyczny pochylamy się także nad ustanowionym przez Chrystusa sakramentem Kapłaństwa. Chciejmy bracia i siostry postawić sobie wcale nie prowokacyjne, ale głębokie pytanie: Po co nam ksiądz? Decyzja o pójściu do zakonu czy seminarium, niegdyś witana radośnie, a nawet z pewną dumą, dziś coraz częściej napotyka na opór ze strony rodziny, gdyż jest postrzegana, jako marnowanie sobie życia. Uzasadnione zatem wydaje się postawienie sobie pytania o celowość i konieczności obecności księdza w świecie. Można by na wiele sposobów uzasadniać potrzebę kapłaństwa sakramentalnego. Być może najbliższy prawdy był przykład pewnego miasta, które nawiedziła epidemia. Posłuchajmy. Na początku odeszli bezradnie rozłożywszy ręce lekarze. Ich wiedza okazała się nieprzydatna. Zaraz po nich odeszli stróże prawa, którzy okazali się zbędni, bo nikomu nie były w głowie rozboje, gdy wszędzie wokół zbierała swoje żniwo śmierć. Odeszli także artyści, bo nikt nie myślał o muzyce i tańcu. Na końcu postanowił odejść także proboszcz. Spakował swoją walizkę i ruszył wzdłuż milczącego szpaleru ludzi. Odchodzenie przedstawicieli poszczególnych grup zawodowych mieszkańcy kwitowali obojętnym milczeniem. Gdy jednak na horyzoncie zaczęła maleć postać proboszcza, wówczas z tłumu rozległ się okrzyk tak nieludzkiej rozpaczy: Dopiero teraz, ludu chrześcijański jesteś naprawdę sam! Okrzyk ten usłyszał proboszcz. Tak jak stał, odwrócił się wypakował walizkę. Po chwili dzwony oznajmiły, że będzie sprawowana Msza Święta. Zapanowała radość! Zewnętrznie nic się w mieście nie zmieniło; ludzie chorowali i umierali tak jak przedtem. Ale coś się jednak wydarzyło, była jakby iskierka nadziei i odrobina otuchy – Lud nie był sam! Może te słowa wyrażone krzykiem rozpaczy przez jednego z mieszkańców miasta, najlepiej oddają rację istnienia kapłaństwa: ksiądz jest po to, aby lud nie był sam. Zapewne rozumieli to znakomicie oprawcy rewolucji, wojen, totalitaryzmów, ideologii czy przywódcy terroru komunistycznego, eliminujące Boga i wiarę z przestrzeni publicznej i zaliczający do najniebezpieczniejszych grup społecznych, i jako takich przeznaczonych do zagłady w pierwszej kolejności, właśnie księży. Odzwierciedleniem tej opisanej wyżej sytuacji jest wspomnienie ks. Mariana Zientarskiego (2001+), pleszewianina, który z grupą księży-więźniów obozu w Dachau odbywał pielgrzymkę na wschód. Podczas pobytu w Mohylewie parafianie zapragnęli, by jeden z nich pozostał na stałe jako duszpasterz, gdyż przez lata nie było tam księdza, i doznawali odczucia osamotnienia i opuszczenia. Tak było w przeszłości, a doświadczyli tego nasi bracia w kapłaństwie, księża-więźniowie, obozu w Dachau, którzy tak wiele wycierpieli, a którzy od Tego, który był kapłanem Domu Nazaretańskiego, jako Opiekun Jezusa i Oblubieniec NMP – św. Józefa otrzymali dar i zobowiązanie ku miłości Chrystusa i Bliźnich, będąc cudownie ocalonymi świadkami mocy Bożej. Przybywali tu przez wiele lat, a teraz współ-koncelebrują tę Najświętszą Ofiarę, jak i każdą złączeni w miłości ku Bogu i św. Józefowi, tu w tej świątyni. (Pragnę tu w tym miejscu dziś powiedzieć wobec nich – Dziękujemy! Wspierajcie nas kapłanów w drodze ku przychylaniu bliźnim Nieba i chleba, tak jak wy to czyniliście, nawet wobec swych prześladowców, byśmy byli wiernymi sługami Boga, Kościoła i tych do których jesteśmy posłani! Tak, jak swoją posługę przeżywali proboszczowie Kolegiaty i Bazyliki św. Józefa, np.: śp. ks. dr Bogumił Kasprzak, (1948-1953), który tyle wycierpiał z powodu głoszenia Prawdy Chrystusowej, ze strony władz komunistycznych). Rozumieją to i dziś siły zła przepełnione nienawiścią do Kościoła i księdza. Bo nad ludem można zapanować w pełni dopiero wtedy, gdy będzie osamotniony i rozproszony. Dlatego będzie ksiądz chyba zawsze krytykowany, nie lubiany, a z drugiej strony tak rozpaczliwie potrzebny. Myślę, że w ten wielkoczwartkowy wieczór dobrze jest przypomnieć sobie dzień swych święceń kapłańskich. Rodzina, dom, przyjaciele. Przypominam sobie biskupa, który patrzył mi w oczy i pytał: Czy przyrzekasz mnie i moim następcom cześć i posłuszeństwo? Pamiętam życzenia samego Chrystusa, które mi złożył w ten dzień. Były krótkie: Wytrwajcie w miłości mojej, aby radość wasza była pełna, abyście szli i owoc przynosili, aby owoc wasz trwał. Było też ostrzeżenie: Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda nie nadaje się do Królestwa Bożego. Kaznodzieja zaś przywołał słowa Pisma Świętego, a kończąc dodał: Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Jezu, Najwyższy kapłanie. Dziękuje Ci za to, że kiedyś na mnie wejrzałeś, że Twoje usta wyrzekły me imię. Dziękuję Ci za dar i tajemnicę – kapłaństwo! Za to, że nic mnie nie odłączyło od Twojej miłości – ani utrapienie, ucisk czy prześladowanie, ani pomówienia, plotki, oszczerstwa w mediach. Przepraszam Cię, Panie, za to, że przyłożywszy ręce do pługa, czasem oglądałem się wstecz. Dziś w wieczór kapłański, kiedy wszystko umilknie, przyjdziesz do mnie, aby po raz któryś z kolei zapytać mnie: Powiedz, czy ty mnie kochasz jeszcze? Odpowiem: Panie, Ty wiesz, Ty wszystko wiesz. Ty wiesz, że Cię kocham! Amen MSZA KRZYŻMA MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ Liturgia Słowa wg lekcjonarza z 2015 roku PIERWSZE CZYTANIE Wj 12, 1-8. 11-14 Przepisy o wieczerzy paschalnej Czytanie z Księgi Wyjścia Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: «Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku! Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: „Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, i chleby przaśne będą spożywali z gorzkimi ziołami. Tak zaś spożywać go będziecie: biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka aż po bydło, i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan. Krew posłuży wam do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu będziecie obchodzić święto”». Oto słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY Ps 116B (115), 12-13. 15 i 16bc. 17-18 (R.: por. 1 Kor 10, 16) Refren: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela. Czym się Panu odpłacę * za wszystko, co mi wyświadczył? Podniosę kielich zbawienia * i wezwę imienia Pana. Refren. Cenna jest w oczach Pana * śmierć Jego wyznawców. Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, * Ty rozerwałeś moje kajdany. Refren. Tobie złożę ofiarę pochwalną * i wezwę imienia Pana. Wypełnię me śluby dla Pana * przed całym Jego ludem. Refren. DRUGIE CZYTANIE 1 Kor 11, 23-26 Ilekroć spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!» Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie. Oto słowo Boże. ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ J 13, 34 Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków. Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków. EWANGELIA J 13, 1-15 Do końca ich umiłował Słowa Ewangelii według Świętego Jana Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał». Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!» Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści». A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem». Oto słowo Pańskie.

kazanie na wielki czwartek rok c